Өлең, жыр, ақындар

Өмір – жүйрік, бәріне жеткізбейді

  • 30.03.2022
  • 0
  • 0
  • 1182
Өмір – жүйрік, бәріне жеткізбейді,
Адам көңілі,
Жер емес көкті іздейді.
Арман жүрек
Маздаған шоқпыз дейді.
Жанған жүрек,
алаулар отпыз дейді.
Сағым боп көз алдында көкжиегің
Жақындасаң,
алыстан жеткізбейді.
Өмір – жүйрік,
өзінен оздырмайды
Қолын көкке адамның создырмайды.
Жұмбақ дүние шешенсіп сөз қылмайды,
Құпия уақыт-жанары көзді ұрлайды.
Қашқанда алда,
өмірде озғанда алда,
Тұлпар жүйрік дүние оздырмайды.
Өмір – жүйрік,
адамнан алға озады,
Жарысасың жеткізбей жан тозады,
Шыр айналып жатады қан ғажабы,
Басады дүниенің шаң-тозаңы.
Өмір деген өзі алып өз бәйгесін,
Адамның ғұмырынан алға озады.
Біртіндеп құпиясын біліп келем,
Мұңаймауым үшін де күліп көрем.
Көрген жоқ, жел-дауылдан ығып кемем
Тұңғиық боп ішімнен тынып келем.
Терең иірім тірліктің бәйгесінен,
Өмір – жүйрік,
Сонда да үміттенем!

13 желтоксан 2002 жыл
Астана



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сол бір ауыл...

  • 0
  • 0

Жер бетінде бір кішкентай ауыл бар,
Сол бір ауыл – туған жерім, бауырлар.
Жылдар жылжып, жатса да өмір жаңғырып,
Сол ауылға басымды ием мәңгілік!

Толық

Біздің ғасыр

  • 0
  • 0

Жаңғырып жер бетінде жол қалды — ізден,
Жан болмас түп-тамырмен орманды үзген.
Біздің Ғасыр,— дейміз біз,— Біздің Ғасыр,
Біздің Ғасыр өйткені, болған бізбен!

Толық

Адам

  • 0
  • 0

Беріліп қоңыр күйдей сазды мұңға,
Ойласам, құрық салып назды жырға.
Қаншама жақсы адаммен жолыққанмын
Осынау өтіп жатқан жаз ғұмырда!

Толық

Қарап көріңіз