Өткінші өмір – Исенбай Рабиу

Ең алдымен өмір деген адам сыйы,
Ғұмыр деген кең ғаламат, көңіл жыйы,
Әрбір тұлға қолда барға шүкір етсе
Сонда ғана қояр еді нәпсі тыйы.
Жылдап жылдап өтер-кетер дәурен жолы,
Білмей жатар кей адамдар оның соңын,
Мәшһүрлікке тырысады өмір бойы,
Ол да жақсы білсе дағы оның орнын.
Жас сәбидің алды толған бақытты шақ,
Алда талай күтіп тұрған жемісті бақ,
Жетер сонау асауларға тас өрмелеп,
Сонда ғана жинақталар сандық жинақ.
Өмір енді басталады жақсылыққа,
Басын әлі талай соғар тау мен тасқа,
Бұл өткінші дүниеде онсыз болмас,
Шыдап бағар келсе дағы сол сынаққа.
Болаттың шымырындай мықты болар,
Төзе білсе сан сынаққа бақыт қонар,
Бұл дүниеде мақсат қойып, жете білсең,
Өмір сонда текке кетпес, мәнді болар.
Саралаймын әр қилы бір сауалдарды,
Сыни көзбен күнделікті жауаптарды,
Өзге емес, өз ісіме жауап тартар,
О жаһанда болатын сол сұрауларды.
Ең бастысы азамат бол, ар тұлғалы,
Кешірімді, қамқоршылы, салиқалы,
Һәм өмірдің қағидасы сол ғана емес,
Құдай сүйер, өнер сүйген, тапқыр жанды.
Қолда бардың қадірін бағалай біл,
Болып жатқан әрбір істі саралай біл,
Азда болса, көпте болса келіп жатқан
Әрбір күнге алғыс айтып, айқындай біл.
Арзымайды беріп жатқан Жаратқанның,
Бұлт боп төнген айы жоқ, қара аспанның,
Өткінші өмір, талай дүние бастан өтер,
Көз алдыңда естелік боп, өтер-кетер.