Кінәлай берсін ақынды

Кінәлай берсін ақынды
Әжуашыл, аужай жау мына,
Үндемей алам ақымды,
Болмай-ақ қақпақ аузына.
Жабайы құстай шөлдегі,
Қайықтай айдын көлдегі,
Самғатып еркін жырымды,
Көремін жалғыз күнімді.
Періште-ау, бірге өзіңмен
Рахат сәтін бөліссем,
Көзімді алмай көзіңнен,
Жан ләззат тапсам мен іштен.
Отырсаң жақын жанымда
Қолымды қысып сен менің,
Ұйтқыса жалын қанымда,
Сөзінде нем бар өзгенің!

---