Өлең, жыр, ақындар

Ғұрып күші

  • 05.06.2022
  • 0
  • 0
  • 702
Ғұрпымыз солай, өлгенді жоқтап жылайды,
Ағайын түгіл бейтаныс жасын бұлайды.
Ауырын зардың, шығынын малдың бөлісер,
Қайғылы жанын түсінген жандар былайғы.
Жатады аяп, жоқтаусыз жанды "пақыр" деп,
Бермесін басқа, қайыры болсын ақыр тек.
Жоқтатпай артын жібермес ұлы сапарға,
Естиміз біреу, әйтеуір, жоқтап жатыр деп.
Бауыры жұқа халықпыз, біздер, ежелден,
Құшағын жайған, кездікті көрмей кезелген.
Жуылып жаспен сақталған таза пейіші,
Ғұрыптың күші сезімтал еткен, сезем мен.

Алматы. 29.09.1994 ж.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күзгі бұлт

  • 0
  • 0

Құдіреттің сусындай боп,
Қас-қабағы жалбырап
Түнергенде, қорқыныштан
Дір-дір етті тал, құрақ.

Толық

Табиғат – Адам

  • 0
  • 0

Табиғаттың өзі барлық заманда
Ұқсайды да тұрады ылғи адамға.
Түрі-түсі, мінез-құлқы аумайды,
Қысың – ашу, жазың – күлкі содан ба?

Толық

Өмір деген — қателер жиынтығы

  • 0
  • 0

Ұғып өскем табиғат дәрістерін
Сияқты еді бұл өмір жарыс керім —
Дейді бір қарт таңдана заманына,
Оймен шолып тыңдырған әр істерін.

Толық

Қарап көріңіз