Қара нөсер

Көктем-ай!
Қара нөсердiң төккенi-ай!
Бүкiл бұлттарды
Осы жерге
Жиып жатқандай.
Төбемiзден суды –
Жаңбырмен емес –
Күбi, шелекпен
Құйып жатқандай.
Аспанның түбi
Тесiлiп кеткендей
Күрпiлдеп пiсiлiп жатқан
Сабалардың аузы
Шешiлiп кеткендей.
Қара нөсер –
Сел жүргендей! –
Таудың өзiне
Ауыз сап тұр.
Сарқыраған сулар –
Шөккен түйелердей
Жоталарды –
Қорқыратып! –
Бауыздап тұр.
...Сонау бiр қайыңның
Тұла бойынан
Су шүмектеп
Сорғалап тұр –
Қара нөсерде –
Баласын күткен анадай –
Жол қарап тұр.

---