Есалаң өлең – Темірхан Медетбек

...Сонадай жерде
Күркілдеп бара жатқан
Нән бір тракторды
Құтырған ит келіп
Бір қауып өткені.
Сол кезде
Байғұс трактор
Басына ие бола алмай
Дарылдап, парылдап
Жынданып кеткені...
Апыр-ай,
Құдайдың атқаны-ай:
Үп еткен желі жоқ
Тып-тыныш күні
Әне бір қос ағаштың
Бір-бірінің
Шашын жұлып,
Бір-бірін
Сабалап жатқаны-ай...
Көріп тұрмын
Бір сұр тышқан
Бүкіл әлемге
Көктөбенің үстіндегі
Алып мұнараға
Шығып қарады...
Кран біткендер
Шәңгектерімен
Іліп ап
Лақтырғысы кеп
Бір-бірін
Қуып барады...
Қаладан безініп
Далаға шығып ем,
Үйір- үйір жылқыларды
Шашау шығармай
Ақырып жинаған
Есек бастап тұр...
Төбе басында
Семіз бір шошқа
Кесек- кесек
Алтын асап,
Күмістен
Тезек тастап тұр...
Есалаң әлем бұл —
Есалаң өлең бұл...