Өмір ай – Нуркен Көлбай Нұрланұлы

Жағымпаздар сатқындар
Арсыздар алаяқтар
Бәріде жаман неткен
Өжет өр мінезің қайда кеткен
Көздері шең мен шетпен
Оңбаған ұяттан безген
Мінезділер елін ойлап жүр
Мінезсіздер аяқтан шалуға дайын тұр
Мақсаты жала жабу
Арманы жатып жеу
Бәрін күйсеу
Алдындағын бәрін асау
Істері алдау арбау
Сүйікті ісі туфли жалау
Одан қалса елді қанау
Кедейлердер жүр жыртығына
Таппай жамау
Халқым күтеді үлкен қадам
Айнала қаптаған надан
Көрсетеді жақсыны жаман
Тәуелсіздікте болдықпа бодан
Жаны ашу аяу жоқ
Кеткендей боп жыртқыш хайуан
Туысқандар ұмытқан
Арамызды суытқан
Жыртығына күледі
Жұртпен бірге үреді
Айтатыны өтірік
Көпірген көп көпірік
Одан қаса өсектеп
Бауырының етін жеп
Біткен бәрін ғайбаттап
Бір біріне айтақтап
Бұл сұмдықты батыр ата
Баба көрсе егер
Күйіктеніп жанып өртенер
Ажалсыз намыс пенен өлер