Өлең, жыр, ақындар

Қамаудан

  • 01.08.2022
  • 0
  • 0
  • 3603
Тас үйдегі тұтқынды
Аяған адам жоқ болды.
Аяды бірақ табиғат,
Көңілім соған тоқ болды.
Терезенің алдына
Торғайлар кеп ән салды.
Ызғарлы қамау тас үйге
Күйлендіріп жан салды.
Даладан көгал жас исін,
Жіберді маған желменен.
Терезеде отырып,
Сөйлесті көңілім елменен.
Болса да алыс қызыл күн,
Шұғыласын шашты алтындап.
Ғашығым менің бостандық
Келді алдыма жарқылдап.
Терезеден өлшеусіз
Көрсетті қыр, кеңдігін,
Табиғатына дүниенің
Патша мен тұтқын теңдігін.
Демін салып майда жел
Құшақтап сүйіп тәнімді:
Сүйгенімдей тербетіп
Жұбатты менің жанымды.
Отырмын күзет— қамауда
Дұшпаннан тәнім жеңілді.
Жеңе алмас бірақ еш пенде
Асау еркін көңілді.

1918 жыл, маусым, Ақмола



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жел қайықта

  • 0
  • 1

Тәуекел дарияға салсаң қайық,
Қорықпай жүз, тұтқан жолда кетпе тайып.
Дарияда бірде тыныштык, бірде дауыл,
Қаңбақша кезер кемең қанат жайып.

Толық

От арба терезесінен

  • 0
  • 0

Шайқайды ырғап сүйреп алға,
Жүйрік поезд арбасы.
Жұрт далаға қарасады,
Терезеден жармасып.

Толық

Чжан Цзо-Лин

  • 0
  • 0

Қытайдың иттен де көп жандаралы,
Артпаса кеміген жоқ сандары әлі,
Айтайын әңгіме қып өлеңменен
Біреуін іштерінен таңдамалы.

Толық