Махаббат – Ерлан Аманқожаұлы

Қайнар басы...
Хан қызы...
Арманы өлген,
Бұрымын бұлаққа кеп, талдап өрген.
Секем алып қарайды сонадайдан,
Бір топ киік суатқа таңда келген.
Шөлдеп жеткен елемей топ киікті,
Жалғыз басы аңсайды жоқ биікті.
Мұздай судан ішеді...
Кеудедегі
Басар ма деп жандырған шоқ күйікті.
Хан әке тіліне ерген уәзірдің,
(Дәрменсіздің тыңдайды уәжін кім?)
Ханшаның тағдырын саудаламақ,
Көңіліне қарамай құлазулы...
Хан біледі сүйсе де, сүймесе де,
Маңызды емес, жанына үйлесе ме?
Шертілетін шежіре бүгін тағы,
 
Күмбір-күмбір тартылған күй кеше де.
Тербеліп Қайнар басы мұңлы бесік,
Дала тұрды самалын жырғып есіп.
Хан қызы тауға қарай тартты кенет,
Топ киіктің соңынан бірге ілесіп...