«Жамбы ату» – Көмек Ыбрайұлы

Бұған куә сан аңыз,
Қанды қырғын кешегі.
Адуынды бабамыз
Мерген болған деседі.
Қорғамақ боп әскерді ен,
Талай сойқан бүліктен.
Нысанаға хас мерген
Бірінші өзі іліккен.
Ілген тиын – теңгең бе,
Жарау атпен шаңдатып,
Той қызғанда, мергендер
Кірісті іске жамбы атып.
Не қылмақшы өзге ойды,
Етер мерген үлгі өзін.
Нысананы көздейді
Қысып қойып бір көзін.
Бәрін бүгін суретке
Бір-бірлеп мен түсірдім.
Ие олар құрметке,
Өздеріне ұсындым.
Таға алады кім айып,
Білмейтіні әлі көп.
Отыр інім мұңайып,
Соқыр екен бәрі, – деп.