Өлең, жыр, ақындар

Мұң Ай...

  • admin
  • 22.04.2024
  • 0
  • 0
  • 421
Керім,
сенен хабар жоқ,
онсызда
сен тұрмысқа шыққалы бері
ештеңе өзгермеді,
Өзгергені:
Ән айтуды қойдым,
өтірік күліп үйрендім,
Жалғыз қалуды меңгердім,
Сосын,
үйлендім өлеңге;
жанары,
жаны,
нәзіктігі
саған ұқсаған.
Және саған ұқсаған
тәні –
кітаптар оқумен
бітірдім жыл аяғын.
Сені көп ойламаймын,
тыныс алғанымда ғана,
мұңаямын аздап.
«Құтқаршы» дер ем,
Бірақ,
хәлімді көріп
жыларсың деп қорқам,
Сүлдеріме ілінген жаным –
Дымқыл,
қартаң,
көне...
Алыс –
өмірден, сенен...
Белгілі,
бір күні өлем,
естиді дүние...
Сонда,
Тек сен естімесең екен.
Жалғыз қаларсың деп, қорқам...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Түн – сақ, тыныш

  • 0
  • 0

Түн – сақ, тыныш.
Аңқиды арман.
Жүзіме қар тиді жұмсақ,
қар сүйді нәзік.

Толық

Бөрі жүрек Айға ұлиды

  • 0
  • 0

Көрдім сенім ақ жүзіңнен еркелеген,
Көрмей сезім бұрылдың-ау ерте менен.
Бекежанның оқ жанары садақ болып,
Қыз Жібектен айрылды ғой ер Төлеген.

Толық

Терезем алды жанары боталап

  • 0
  • 0

терезем алды жанары боталап,
іңгәлап жылайды жапырақ – шақалақ.
Бүгін тағы түн шөгіп, зәрреге сіңді...
Маусым, уақытты кешіп келеді,

Толық