Құнанбайдың шқбересі Тамерлан

Құнанбайлар қазақта өскен әулет.
Құдай оңдап ортаймас біткен дәулет.
Бәрінің де Әйгерім, Абайы бар,
Жабайы емес арнайы күткен сәндеп.

Ақсақ Темір тәртібін құра ала ма,
Әлде басқа бір шатақ шығара ма?!
Насыбайы ащы екен, бір атымын,
Сатып жатыр долларға мына бала.

Қайырмасы:
Біздің ағай Құнекең,
Аулымдағы дүр екен.
Асырам деп жасырын
Тобықтыдан атақты.
Шөберенің асылын,
Тамерлан – деп атапты.

Күлімдейді кісіге өзім – деген,
Ақсақал – деп алмайды көзін менен.
Қанша қымбат болса да аттым насыбай,
Патша болар – деген зор сезімменен.

Еміздік пен ойыншық былай қалып,
Қолға қамшы әпер – деп сұрайды анық.
Шаптырғаны алысқа ұнап кетті.
Бас игендей бар әлем шыр айналып.

Қайырмасы