Өлең, жыр, ақындар

Жан дауысы

  • admin
  • 03.09.2024
  • 0
  • 0
  • 848
Қаратаудың көш келеді басынан,
Қаратаудың зар шығады тасынан.
Қаратаудан қара дария құлайды,
Қазағымның көзден аққан жасынан.

Каратаудан шаң шұбайды бұрқырап,
Қара торғай қона алмай жүр шырқырап.
Қаратаудай күңіренесің қазағым,
Күні бүгін сай-сүйегің сырқырап.

Қайырмасы:
Қасиетті қазағым,
Қасіретті қазағым,
Ұлан-байтақ жерің бар,
Жерден де ауыр азабың,
Анталаған дұшпанның
Арқаладың мазағын.
Қан қақсатқан дертіңді,
Қайтсем, шіркін, жазамын?!
Қаратаудан қайғың зор,
Орап жатыр алдыңда ор.
Жол таппасаң, болдың қор,
Ойлан, ойлан, қазағым!

Қаратауда қара торғай мен едім,
Қанатымды талдырумен келемін.
Жетер ме екен қысқа жіптей ғұмырым,
Шарлап ұшсам, қасіретіңнің көлемін?!

Опасы жоқ өкінішті жалғанда,
Өксіп өткен өмір қанша арманда.
Қалың өртте қалып қойма, қазағым,
Жау жағадан, бөрі етектен алғанда.

Қайырмасы



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қара тон

  • 0
  • 0

Бұл өмірде кім жылап, кім күлмейді,
Жан жарасын жақсылар білдірмейді.
Қара тонның ішінде кім жүрмейді,
Қара жердің қойнына кім кірмейді?

Толық

Ата-анам туралы

  • 0
  • 0

Астында көк аспанның мөлдіреген,
Анам жоқ ақ жаулығы желбіреген.
Әкемнің құр сүлдері қалқияды,
Қарттардың қатарында селдіреген.

Толық

Қарағандыда

  • 0
  • 0

Қарағанды – таусылмас көмір кені,
Жазылмаған жыр едің көңілдегі.
Қазынаңа қиырдан бүлкілдеді
Талай­талай тажалдың кеңірдегі.

Толық