Өлең, жыр, ақындар

Қысқы көл

Жайдары едi жаз күнi,
Таңы күлiп ататын.
Айдын көлдiң қаз-қуы
Думан құрып жататын.
Үйректер де сымпылдап,
Сызатын-ды су бетiн.
Ақ шабақтар жылтылдап
Сайран салып жүзетiн.
Құшаққа алып бұлақты,
Болатын көл әр күн мәз.
Желпiп қоға, құрақты,
Сүйсiнетiн жарқын жаз.
Жалын болып маздап ол,
Сепкен сайын қызуын,
Көрсететiн жазға көл
Талай-талай қызығын.
Қысқаннан соң қыс келiп,
Өзгерiптi келбетi.
Қасарысып,
Тiстенiп,
Қатып қапты көл бетi.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қарғалар

  • 0
  • 0

Қарғалар
Тысқа шықсам, аула – қар,
Басып қапты маңайды.
Сұлтан Қалиев

Толық

Дос туралы

  • 0
  • 0

Дос туралы - Сұлтан Қалиев
Бір сөзі үшін Сарыға
Ренжіп мен қалып ем.
Сол реніш жаныма

Толық

Сыр

  • 0
  • 0

Сыр - Сұлтан Қалиев
Қадағалап iнiмдi,
Тергеп тұрам кешке мен.
– Бағаңды айт, – деп, – бүгiнгi, –

Толық