Ызғарлы желтоқсан – Нұртілеу Әділханұлы

Сол бір түн , қар бораған қараңғы дала ,
Қан майданнан оралған тізіліп тұр адамдар ғана .
Құлағыма естіледі ащы дауыс ,
Басқасын деген, қазақты - қазақ қана

Әлі күнге дейін беймәлім қалай ажал құшқаны жастарымен ,
Бір білерім ,орыстардың алдында алынғаны бастарының !
Сол күнің елесі кетпейді көз алдымнан,
Кеудеме қорқыныш ұялдырған.

Өкініш өзегімді өртеп жатыр ,
Рухымды алдыға жетелейтін сол бір уақыт .
Қазақты - қазаққа жау қылған ,
Естен кетпес сол бір түн.!

Ей қайран ,қан кешкен қараңғы түн ,
Сол күні болды бірі жетім , бірі бүтін .
Қалжырадым мал болып маңыраған ойларымнан ,
Сол түні көптің бірі болған едім , ашуына бой алдырған .

Бұл өмірде адамдарды көрдім ,
Қиялына ерік берген.
Бұл өмірде надандардың көрдім ,
Ақылға емес , күшіне сеніп келген.

Арман - ай алдыға жетелеген ,
Адамдар - ай, бір - біріне қарсыласып биікке ентелеген .
Саудыда жындымен бірге қамап ,
Жындының , жындылығын ескермеген заман - ай .

Күнәсізді - күнәлі қылған ,
Күнәліні - күнәсіз қылған .
Ұлдарын атып ,қыздарын мазақ қылған !,
Ызғары тұла бойын суытқан ,
Бір күні тозақ пен тең,
Суығы қатты желтоқсан.