Ханның қызы – Оразбай Сарыбаев

Өзіңдей сүйем, көз ілмей сүйем,
Жібектей нәзік сезімдей сүйем.
Алтын тақ қонған ақ ордасында,
Сен ханның қызы қиялым ерген.

Үзілер қалай көңіл күйбеңнен,
Ғашықтық сырда төзім иленген.
Қағбасы қымбат, күмбезі биік,
Жете алмай жүрмін уәзірлеріңнен.

Кеудемнің тұсын түрттім, қарашы,
Құпия сезімнің сиқырлы қанаты.
Зерленген кілем, күміс құмырадай,
Жазылар қай күн жанның жарасы?

Алаша түрген сырлы кешімде,
Тербелдің сен билеп өң де, түсім де.
Алтын айнадан төгілген бір сәуле,
Үкілі үнмен жеткен сендік деміме.

Бәрін де іштей сезіп жүр ме едің?
Сарайда сыбыр, тыныш тым керім.
Пердеңді аш та, қолыңды берші,
Бүгін түн жарым ұшып келейін.

Автор: Оразбай Сарыбаев