Түркістан жотасы – Сырбай Мәуленов

Ақ мақтадай басын жапқан ақша қар,
Орта Азия ортасында ақсақал.
Түркістанның алашұбар жотасы
Тұрды қарап тілегендей сәт-сапар.
Ерте тұрып жан-жағына алақтап,
Қарай қапты басын иіп ол аппақ.
Үйіріліп түсіп жатты қара бұлт
Асқарына ақ моншақ боп қонақтап.
Қалың елді бауырына ап қылыштың,
Ауыр қолы өткен мұнда Шыңғыстың.
Ақсақ Темір айқайын да естіген
Көпті көрген қариясы Шығыстың.
Тілі болса айтар еді ол егер,
Өксіп одан өткен талай кемеңгер.
Шеберлердің мұнарада басы қап,
Ат үстінен ауып түскен өлеңдер.
Белеңінде тұнжыраған күн суық,
Төменінде гүлін жарған тіршілік.
Жас анарлар жапырағын жайғанда,
Қауашақтан қарағандай күн шығып.
Бұлбұл етіп бақшасына қондырып,
Бізбен бірге түске дейін жол жүріп,
Қала берді Түркістанның жотасы,
Белі талған қариядай болдырып.