Таңғы автобустар – Сырбай Мәуленов

Атпаған кез таң әлі,
Тек көшеде жанады
Светафорлар жанары.
Жарып түнгі ауаны
Айдынға шыққан бригантинадай,
Автобустар ағады.
Тұрады олар ертеменен жұрт үшін,
Барады олар тиеп алып адамдардың
күлкісін,
Автобустар елестетер көзіңе
Ерте ағылған ауылдардың жылқысын.
Ағады олар жаңа үйлерді салуға,
Ағады олар жаңа оттар боп жануға,
Бұлтқа асылып,
Көзінен от шашылып,
Жираф мойынды крандар болып қалуға.
Қайтады олар жұмыскер боп кеш түнде,
Шаршадым деп айтпайды олар ешкімге.
* * *
Өзін-өзі шіреніп нық ұстайтын,
Сырын айтып ешкімге жұғыспайтын
Курортта да кей жан бар
Жалғыз сондай
Кем-кетігін дүниенің дұрыстайтын.
Көпіреді айрандай ашып,
ұйып,
Тұрса дейді жұрттан ол асып иық.
Жүрсе дейді жорғалап құр секілді,
Алдиярлап,
басқалар басын иіп.
Аз деп жұрттың көрсеткен сый-құрметі,
Қалыпты әрең жарылмай былтыр өті.
Жүреді ылғи сызданып сұп-сұр болып,
Үсіп кеткен алмадай жылтыр беті.