Менің туған ауылым ажарланып
- 0
- 0
Менің туған ауылым ажарланып,
көше түзу, басады адам да нық.
Жетілік пен ондық шам күлде жатыр,
самсап қаладағыдай жанар жарық.
Жанталасып мені шын ұмытсам деп жүрсің сен
Жанталасып мені шын ұмытсам депжүрсің сен,
басқа жанмен жүректі жылытсам деп
жүрсің сен.
Жек көрсем деп қалайда талай іске ұрындың,
ұмыттырса екен деп өзгелерге тығылдың.
Көрмеймін деп мен оны өзіңді өзің сендірдің,
кінәлайсың, сонда да көкірегіңде мен жүрмін.
Біреулерді жаныңмен сүйген болып жүрсең де,
мені жоқтап жүрегің қайғы шегіп тұр сенде.
Шығара алмай бейнемді көңіліңнен, аһ ұрдың,
көрмей алыс жүрсең де, тек мен саған жақынмын.
Кімменен жүр, қайда бар, қаншама азап
шек мейлің -
жүрегіңнен бәрібір мен ешқашан кетпеймін!
Пікірлер (2)
Пікір қалдырыңыз
Алғашқы сабақ
- 0
- 0
Толдым жеті жасқа мен,
қош айтыстым бақшамен.
Келдім алғаш сабаққа,
келді Нұрлан, Жанат та.
Төзу керек, бәріне төзім керек
- 0
- 0
Төзу керек, бәріне төзім керек,
жанды қайрап, өзіңді өзің жебеп.
Ақты – қара, қараны – ақ дейтіндерге
қыжыл қайнап – жүректе, көзіңде – кек,
Асылзат
Керемет!!!
Парасат
Ух, бұл өлеңді оқып отырып жүрек бір сыздап кетті ғой . “Жанталасып мені шын ұмытсам деп жүрсің сен…” деген жолдар адам жанымен тіл табысқан махаббаттың қиындықтарын дәл жеткізеді екен. Сол секілді біреуді ұмытуға тырысу, бірақ іштей жүрегіңнен кетпей тұру – адамға ерекше әсер қалдырады. Фариза Оңғарсынованың сөзі осындай нәзік әрі өткір шыққан! ✨ Кейде шынайы сезімдерді сөзбен жеткізу оңай емес, ал бұл өлең дәл сондай… ❤️❤️❤️