Ақыл қиянаты
- 0
- 0
Хабарым жоқ қасіретті шаң-күдіктен,
атырушы ем қырымда таңды үмітпен.
Табанымды сүйетін қытықтап құм,
жалғастырып жанымды мәңгілікпен.
Хабарым жоқ қасіретті шаң-күдіктен,
атырушы ем қырымда таңды үмітпен.
Табанымды сүйетін қытықтап құм,
жалғастырып жанымды мәңгілікпен.
Сен туғанда маған қонған бақ дедім,
исің жұпар, шырын-балдай тәтті едің.
Ортамызда құлыншақтай құлдырап
қызық еді былдырлаған сәттерің.
Түнімен долы дауыл құрыстаған
секілді арыстандай жыны ұстаған.
Жамылып ақ көрпесін енді ғана
маужырап байтақ дала тыныстаған.
Асылзат
Керемет!!!
Парасат
Ух, бұл өлеңді оқып отырып жүрек бір сыздап кетті ғой . “Жанталасып мені шын ұмытсам деп жүрсің сен…” деген жолдар адам жанымен тіл табысқан махаббаттың қиындықтарын дәл жеткізеді екен. Сол секілді біреуді ұмытуға тырысу, бірақ іштей жүрегіңнен кетпей тұру – адамға ерекше әсер қалдырады. Фариза Оңғарсынованың сөзі осындай нәзік әрі өткір шыққан! ✨ Кейде шынайы сезімдерді сөзбен жеткізу оңай емес, ал бұл өлең дәл сондай… ❤️❤️❤️