Зейнеткердің сөзі
- 0
- 0
Келдім тағы. Келіп ем бұрындар да –
бұл заманда бастықсыз күнің бар ма?
Салмағы соған түскендей жер, халқының,
кердеңдейді күзетші жын ұрған ба?
Ақжайық
Қыстағыбайсалдылық былай қалып,
Жайықтың суы
жатыр ылайланып.
Бұлқынған сағынышпен жүректердей,
соғады жарға
толқын шыр айналып.
Толқынын
Ақжайықтың тамашалап,
қиялдар
жетелейді қарасам-ақ.
Кейде үнсіз,
кейде долы - ерке мінез,
өзіңе осы кейпің
жарасады-ақ!
Жайығым - ата
қоныс, игі мекен,
ақ бурыл
толқындарың жүйрік екен.
Құшасың құмарлана жағалауды,
өзіңді о да бір
кез сүйді ме екен...
Кей сәтте
байсалдысың, ақылдысың,
кей сәтте
сескендірер батыл күшің.
Қаншама ұмтылсаң да кең далаға,
аса алмай
жаға-жардан жатырмысың?!
Пікірлер (1)
Пікір қалдырыңыз
Ақырғы жол
- 0
- 0
Қансонарда елесің де
алыс кетіп, қамады-ау мұң.
Сен - оралмас кемесің де,
Мен - бос қалған жағалаумын.
Аяулым
Керемет