Ұрыстан кейінгі дала
- 0
- 0
Жердің беті күл-талқан:
жаутаңдайды жетімдей ақыл сұрап,
қопарылған егін де жатыр сұлап.
Шала-жансар қаралы Жерге мына
Ақжайық
Қыстағыбайсалдылық былай қалып,
Жайықтың суы
жатыр ылайланып.
Бұлқынған сағынышпен жүректердей,
соғады жарға
толқын шыр айналып.
Толқынын
Ақжайықтың тамашалап,
қиялдар
жетелейді қарасам-ақ.
Кейде үнсіз,
кейде долы - ерке мінез,
өзіңе осы кейпің
жарасады-ақ!
Жайығым - ата
қоныс, игі мекен,
ақ бурыл
толқындарың жүйрік екен.
Құшасың құмарлана жағалауды,
өзіңді о да бір
кез сүйді ме екен...
Кей сәтте
байсалдысың, ақылдысың,
кей сәтте
сескендірер батыл күшің.
Қаншама ұмтылсаң да кең далаға,
аса алмай
жаға-жардан жатырмысың?!
Пікірлер (1)
Пікір қалдырыңыз
Жайып салам жүрегімді
- 0
- 0
Аңсайды туған үйін қайда да адам,
Қам көңіл табады тек содан емін.
Егерде тірі жүрсе қайран анам,
Мүмкін мен ұлы ақын да болар едім.
Аяулым
Керемет