Ерте қайтқан құрбымның соңғы сөзі – Гулафрез Сейтжанова

Үмітті сөндіріп кете бардын,
Ал мен жағуға оны тырыспадым...
Өмір үшін күресу мақсатым ед,
Өзіңменен ең алғаш танысқан күн
Ауысса да өмірлік сенің бағын,
Тым болмаса болмады-ау тілек-хатын.
"Неге?" деген сұрақтар мазалап тек,
Үнсіз ғана қиналып,жылап жаттым
Сауықтым мен ата-ана, бауыр тілеп.
Шыққандай болдым ғой бір жаңа түлеп
Анар өліп қалғандай жансақтауда,
Кеудемде соққандай бір басқа жүрек.
Мүмкін көп, мүмкін аз өмір сүрем,
Мүмкін мен жеккөрем де, жақсы көрем...
Үмітті сый қылмаған саған бірақ,
Өмірбойы бақытты тілеп өтем...
Арпалыс... көз жасыма ерік бердім,
Жалған-ау неге маған үміт бердің,
Жалт етіп, өміріме жарық беріп,
Мезгілсіз жарқ-жарқ етіп сөне бердін...