Өлең, жыр, ақындар

Сағынышпен ойға алдым

  • 26.02.2018
  • 0
  • 0
  • 2356
Жағасына сәл кідіртіп Сайрамның,
Елес сынды өте шықты,
Қайран күн!
Сұлу Сайрам тұнығынан өмірге —
Жыр қанатын жайғанмын.
Сыңғыр үні кетер ме естен Сайрамның,
Сені тағы сағынышпен ойға алдым.
Балалықтың бал шарбатын бөлісіп,
Қызығына қана алмаған,
Қайран күн!
Толқыныңа өр қанатын жайса жыр,
Сол кездерім оралар ма қайта бір.
Ерте кеткен бұл әмірден,
Достар-ай!
Деді ме екен татулықты айта жүр.
Сырымызға ортақтасып аспан-ай,
Бетімізден өстік ешкім жасқамай.
Тағдыр күйге салса дағы басқадай,
Мен ойымнан өтем сені тастамай.
Айтып жату қиын шығар себебін,
Жаңғырады көкіректегі көне мұң.
Мен де бір күн жұлдыздайын сөнемін,
Сонда сені жүрегіме көмемін...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақ боран

  • 0
  • 1

Гуілдейді ақ боран бұрқақтаған,
Әппақ, нәзік ұлпасын бүркеп маған.
Бара жатыр құйындар белдерді асып,
Торғын қарды үйіріп, ұнтақтаған.

Толық

Қашқын

  • 0
  • 0

Қайрымсыз уақыт еді ол қауіп төккен,
Жаңбырдай ажал бұлты жауып көктен,
Күн туып ел басына аштық,
Жоқтық,

Толық

Еркелік

  • 0
  • 0

Жапа шеккен жалғыздыққа осынау,
Сен де араша бола алмадың досым–ау.
Жеңе білген қиындықтың қандайын,
Адамдардың жаны тіптен асыл–ау.

Толық