Өлең, жыр, ақындар

Сағынышпен ойға алдым

  • 26.02.2018
  • 0
  • 0
  • 2310
Жағасына сәл кідіртіп Сайрамның,
Елес сынды өте шықты,
Қайран күн!
Сұлу Сайрам тұнығынан өмірге —
Жыр қанатын жайғанмын.
Сыңғыр үні кетер ме естен Сайрамның,
Сені тағы сағынышпен ойға алдым.
Балалықтың бал шарбатын бөлісіп,
Қызығына қана алмаған,
Қайран күн!
Толқыныңа өр қанатын жайса жыр,
Сол кездерім оралар ма қайта бір.
Ерте кеткен бұл әмірден,
Достар-ай!
Деді ме екен татулықты айта жүр.
Сырымызға ортақтасып аспан-ай,
Бетімізден өстік ешкім жасқамай.
Тағдыр күйге салса дағы басқадай,
Мен ойымнан өтем сені тастамай.
Айтып жату қиын шығар себебін,
Жаңғырады көкіректегі көне мұң.
Мен де бір күн жұлдыздайын сөнемін,
Сонда сені жүрегіме көмемін...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бекініс

  • 0
  • 0

Құйылған құзар шыңнан құлап еркін,
Құйғытқан құба жонда құлагерсің!..
Жазықта жазым болса өкінішті,
Құласа, шын биіктен құлап өлсін, —

Толық

Жалғыз тамшымын

  • 0
  • 0

Қара бұлттан тамған жалғыз тамшымын,
Өлең нем, мен оған бір жалшымын.
Керек жанға самал желдей жұмсақтық,
Керегі жоқ, осып түсер қамшының.

Толық

Шырын

  • 0
  • 0

Қарлығаш қанатындай дірілдеген,
Қос өзен жарыса аққан Шырын деген.
Сұлу үнді күлкідей сыңғырлайды,
Жасырып жатқан жоқ қой түгін менен.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар