Өлең, жыр, ақындар

Гүл

  • 30.06.2018
  • 1
  • 0
  • 9243
А. С. Пушкиннен аударма

Ұмытылып сенген гүл
Қалыпты кітап ішінде.
Ғажап! — Қиял қозғап тіл
Дедім қарап түсіне:
— Қайда өстің, қашан? Қай жазда?
Көгердің қанша? Кім үзді?
Жақын ба? Жат па? Араз ба?
Салған мұнда кім сізді?
Еркелі жолығыс! Оңаша,
Әлде арманды айырылыс?
Әлде оңаша — тамаша?
Сахарада саялы һәм тыныш!
Сонда солар тірі ме?
Қазір қайда мекені?
Әлде кеуіп-сөнді ме
Осы гүлдей ет-өңі?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жанды асырау

  • 0
  • 1

Жаңармау деген ауру,
Жаңалау жанның тілегі.
Соңырқау қанның жүрегі,
Жапырақсыз ағаш қу емен.

Толық

Зиратта

  • 0
  • 0

Жамылып иығына түбіт шәлі,
Кетерде көше кездің қимай әлі.
Тыншып бір топырақта жатыр екен,
Келгенде зираттағы жанның бәрі.

Толық

Тракторшыға

  • 0
  • 0

Бағанадай балтырлы інім,
Трактордай сүйекті ұл.
Жазғы күндей жарқын күнім,
Еңбек ері, жүректі ұл.

Толық

Қарап көріңіз