Өлең, жыр, ақындар

Гүл

  • 30.06.2018
  • 1
  • 0
  • 9309
А. С. Пушкиннен аударма

Ұмытылып сенген гүл
Қалыпты кітап ішінде.
Ғажап! — Қиял қозғап тіл
Дедім қарап түсіне:
— Қайда өстің, қашан? Қай жазда?
Көгердің қанша? Кім үзді?
Жақын ба? Жат па? Араз ба?
Салған мұнда кім сізді?
Еркелі жолығыс! Оңаша,
Әлде арманды айырылыс?
Әлде оңаша — тамаша?
Сахарада саялы һәм тыныш!
Сонда солар тірі ме?
Қазір қайда мекені?
Әлде кеуіп-сөнді ме
Осы гүлдей ет-өңі?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қақпан

  • 0
  • 0

Жамылып иығына жамаулы тон,
Далаға Иса шықты таң атқан соң.
Оранып ақ кебінге өліпті өлке.
Шымқанып шаңқан киіз, қалыпты құм.

Толық

Жауын

  • 0
  • 2

Көк шатырлап, жел қарпып,
Жайлар түсті жайнақтап.
Қап - қара сұр мұнартып,
Бұлт аспанда ойнақтап.

Толық

Көктемде

  • 0
  • 0

Жауыны жауып, жасылы
Жарқылдайды - жаз кепті.
Өкіреді өзен тасуы,
Қаңқылдайды - қаз кепті.

Толық

Қарап көріңіз