Өлең, жыр, ақындар

Гүл

  • 30.06.2018
  • 1
  • 0
  • 9437
А. С. Пушкиннен аударма

Ұмытылып сенген гүл
Қалыпты кітап ішінде.
Ғажап! — Қиял қозғап тіл
Дедім қарап түсіне:
— Қайда өстің, қашан? Қай жазда?
Көгердің қанша? Кім үзді?
Жақын ба? Жат па? Араз ба?
Салған мұнда кім сізді?
Еркелі жолығыс! Оңаша,
Әлде арманды айырылыс?
Әлде оңаша — тамаша?
Сахарада саялы һәм тыныш!
Сонда солар тірі ме?
Қазір қайда мекені?
Әлде кеуіп-сөнді ме
Осы гүлдей ет-өңі?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ескі күн

  • 1
  • 2

Ескі күн ес шыққанда кетер естен,
Қиялды кейде билеп жетелескен.
Мол өріс, алқап қоныс, кең жайылым,
Сол күнгі қулар, сулар кетер ме естен?

Толық

Күн батар

  • 0
  • 1

Маужырап күн еңкейді,
Ертіс кетті еңістеп,
Алтынданып, жарқылдап,
Су жыбырлап, жел жүріп.

Толық

Меніңше

  • 0
  • 2

Құйын сезім қусырып,
Құштарлық көз тұндырар.
Құштарлық көз тұндырса,
Ой қылмыстан көз жұмар.

Толық

Қарап көріңіз