Өлең, жыр, ақындар

Гүл

  • 30.06.2018
  • 1
  • 0
  • 9403
А. С. Пушкиннен аударма

Ұмытылып сенген гүл
Қалыпты кітап ішінде.
Ғажап! — Қиял қозғап тіл
Дедім қарап түсіне:
— Қайда өстің, қашан? Қай жазда?
Көгердің қанша? Кім үзді?
Жақын ба? Жат па? Араз ба?
Салған мұнда кім сізді?
Еркелі жолығыс! Оңаша,
Әлде арманды айырылыс?
Әлде оңаша — тамаша?
Сахарада саялы һәм тыныш!
Сонда солар тірі ме?
Қазір қайда мекені?
Әлде кеуіп-сөнді ме
Осы гүлдей ет-өңі?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Нұр алғаны сол шығар

  • 0
  • 1

Алысқанын құлатып,
Жау - дұшпанын мұқатып,
Тоғызында толған кім?
Ұрандасып, көптесіп,

Толық

Зиратта

  • 0
  • 0

Жамылып иығына түбіт шәлі,
Кетерде көше кездің қимай әлі.
Тыншып бір топырақта жатыр екен,
Келгенде зираттағы жанның бәрі.

Толық

Жүдеу жүрек

  • 0
  • 0

Былапыт, Ылат,
Былжыр күз.
Түнжыр қабақ,
Қылжыр көз.

Толық

Қарап көріңіз