Өлең, жыр, ақындар

Жаңғырық

  • 30.06.2018
  • 0
  • 0
  • 4935
А. С. Пушкиннен аударма

Аң орманда ұли ма,
Дабыл қаққан сырнай ма,
Шатырлай ма найзағай,
Сай жақта қыз жырлай ма —
Мейлі қандай үн.
Үніңді еркін һауада
Қосуға сен дайын.
Көк күрсінтсе найзағай,
Дауыл, толқын дауысына;
Тауда малшы салса айғай —
Жауабын алатын;
Үніңе үн жоқ...
Дәл сондай сен де, ақын!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Біздікі

  • 0
  • 1

Енді аттандым, ежелгі жау - бай, жуан
Шынжыр балақ, шұбар төс, нән адуын!
Аударамын, төңкеремін, арылтам!
Сорған жылан, теріс азу айуан.

Толық

Осылай десе ырзамын

  • 0
  • 0

«...Сор, сор, жаным, қаттырақ,
Қаны шықсын тамақтың.
Жаны шықсын қанымен.
Мынау аққу төсімнің,

Толық

Ынтықтар

  • 1
  • 1

Күн батқан соң қарайып,
Қараңғы перде жабылар;
Құрт - құмырсқа, халайық,
Құс ұшпас, аңдар жалығар.

Толық

Қарап көріңіз

Пікірлер