Өлең, жыр, ақындар

Күзгі гүлге

Сарғайдың тоғайда, гүл, күзгітұрым,
Жайылып жапырағың тұрған бұрын.
Ара бал, көбелек сөл жұтқан сенен,
Ол қайда маса, сона, шіркей - шыбын.

Саянда сан құбылып салқындаған,
Сүліктей сұлуың жоқ қырлы мұрын.
Тоғайдың маңайынан басталдырып,
Шайқаған самалың жоқ таппай тыным.

Қиғаш қас, қырғи мойын, құбылма шаш,
Қарасы қандыратын көздің қыбын.
Қалмапты ажар, шырай, сүреңіңіз,
Сүзек пе, сүзілме ме сенің мұның.

Зорлығы табиғаттың бұл әуресі,
Төрт бөліп, түрлендірген жылдың күнін.
Қар қатып, пәк денеңе мұз тұрса да,
Жазды күт, жабырқама, күзгі гүлім.



Пікірлер (3)

айдос

Өлендер маған ұнады

saramakuova

Әлемдердің Раббысы сүйген құлына өлмес , өшпес өнер береді . Сол байлықты тұншықтырмай , қазақ әдебиетіне қосқаныңыз үшін алғысым шексіз . Маған да сіздік талант пен танымалдылық жұғысты болса , шірікн . heart

Мәртебе

өте керемет

Пікір қалдырыңыз

Чаадаевқа

  • 0
  • 0

Үміт, сүю, паң атақ
Алдаумен аз тұрғандай:
Бітті біздің жас ойнақ
Түтін, таңғы тұмандай!

Толық

Алыс – беріс

  • 1
  • 1

Екі жарлы құда болса, бір-бірінен дорба алысар,
Екі малды құда болса, бір - бірінен жорға алысар.
Екі сараң құда болса, алыса алмай құр қалысар,
Шығымы жоқ екі құда, бір қараны зорға алысар.

Толық

Ауылдың алды

  • 1
  • 8

Ауылдың алды айдын көл,
Айдын көлде шағала,
Айдын көлді жағала
Айнала қонған қалың ел.

Толық