Өлең, жыр, ақындар

Цыгандар

  • 30.06.2018
  • 0
  • 0
  • 4849
А. С. Пушкиннен аударма

Орманды өзен бойындағы
Қоңыр кешкі бір іңір.
Жарық лаулап от жанады,
Шатырда шу, өлең-жыр.
Есенсіз бе, бақытты ұрпақ!
Мен танысқам отыңмен.
Егер болса өзге бір уақ
Кетер ме бұл шатырмен.
Ертеңгі таң сәулесімен
Кетер еркін шатырың.
Сіз кетерсіз — бірақ сізбен
Кетпейді бұл ақының.
Тентіреу, түнеу, қаңғу кешін,
Есерлігін ескінің,
Ұмытты, ойлап үйдің тыншын,
Деревняның дәстүрін.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Гүл

  • 1
  • 0

Ұмытылып сенген гүл
Қалыпты кітап ішінде.
Ғажап! — Қиял қозғап тіл
Дедім қарап түсіне:

Толық

Ақын мен Мақым

  • 0
  • 0

Мақым деген бақсы болды,
Тамыршы, құмалақшы болды.
Ақ тоқымды жаяр еді,
Бір ысқырып қояр еді.

Толық

Күзгі гүлге

  • 2
  • 3

Сарғайдың тоғайда, гүл, күзгітұрым,
Жайылып жапырағың тұрған бұрын.
Ара бал, көбелек сөл жұтқан сенен,
Ол қайда маса, сона, шіркей - шыбын.

Толық

Қарап көріңіз