Өлең, жыр, ақындар

Мойсей

  • 22.07.2018
  • 0
  • 0
  • 1475
(Иван Франкодан)

Азаптан, халқым менің, мехнаттан
Күйзеліп, жын соққандай селкілдедің,
Ұялып келешектен, жас ұрпақтан,
Келмейді түні бойы ұйқым менің.
Жазып па өмір бойы маңдайыңа
Көршінің құлақ кесті құлы болу,
Күштінің жүре беру ыңғайына,
Ызаны іште сақтау, азап шегу.
Неліктен, ащы күлкі, мұңды қайғы
Әніңнен төгіледі сенің салған.
Күшті сөз, жалынды ой, ұлы сенім
Тіліңнен төгіледі талай арман.
Жоқ, саған қайғыменен жасты төгу
Мәңгіге маңдайыңа жазылған жоқ,
Сенемін, аттанарсың көтеріп шу,
Қиратар залымдарды езілген көп.


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Шың мен адам

  • 0
  • 0

Тоғайда шың, тау да шың
Жаңғырады күндіз, түн...
Тоқтамайды, тынбайды,
Тек сол әнмен жырлайды.

Толық

Қалқаман

  • 0
  • 0

Сен қойшы едің,
Қайғымен зарланатын.
Дертің жүрек,
Кісенді ұл,

Толық

Сүйемін қызыл гүлді

  • 0
  • 1

Сүйемін мен қызыл гүлді
Жанымменен тең көремін.
Күлімдеген гүлім сынды
Жер көремін — ел көремін.

Толық