Өлең, жыр, ақындар

Таң самалы

  • 16.08.2018
  • 0
  • 0
  • 2226
Теңіз ерте ұйқысынан оянды,
Толқын жүзі таң нұрына боялды.
Таң самалы тереземнен енгенде,
Көңіл қалай хош иісіне тоя алды.
Көз алдыма көкшіл әлем тартылды,
Таң керілген көркі қандай тартымды,
Теңіз күйін тыңдауменен тебіреніп,
Ризамын, өткеруге әр түнді.
Жабырқармын түсінбесең жанымды,
Тарту еттің маған сазды әніңді.
Сүйрік саусақ, сұлулары латыштың,
Мінезінде мін жоқ, неткен нанымды!..
Сүйсінемін, көзбен көріп сәніңді,
Кімді күтіп, теңіз сонша сарылды.
Самал сипап толқын жүзін өпкенде,
Кең даламды, елестетті, сағымды.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Аңсау

  • 0
  • 0

Қарайсың жанарыңнан таралып мұң,
Болар ма алшақтығы аралықтың.
Көлбеген көк мұнарың көрсетер ме,
Іздерін аңсап келген балалықтың.

Толық

Төркін

  • 0
  • 0

Алдымнан жүгіре шықты бұлақтарың,
Дала ұсынды мақтадай гүл аппағын.
Сипайды салқын самал саусағымен,
Ақынға келді ме әлде сыр ақтарғың?

Толық

Бас киім

  • 0
  • 0

Көкжиектен әрі аунап,
Күн де батып кеткен-ді.
Дала жүзі алаулап,
Ақырғы рет өпкен-ді.

Толық

Қарап көріңіз

Пікірлер