Тауларда жүрдім – Марфуға Айтқожина

Тауларда жүрдім,
Тау таулығын көрсетті,
Ақша бұлттармен көрші етті!
Қыраны шалған қиырын
Биігіменен өлшетті!
Тауларда жүрдім,
Саялы, салқын,
Сан ғұмыр!
Қарашығымда
Көрікті сурет қалды бір.
Көгілдір мұнар көзді арбап,
Көңілде кетті мәңгі жыр.
Тауларда жүрдім,
Аспанды тіреп иықпен,
Бұлттардың төсін иіткен,
Әлемді шолып биіктен!
Жатырсың сонша құлпырып,
Туған ел,
Неткен сүйікті ең!
Тауларда жүрдім,
Жалтыр жартас,
Ұшпалы,
Адамның қанбас құштары,
Секілді ол бейне құс тағы!
Жат оған ойлар ұшқары,
Қайсарлық —
Тәңір ұстары!
Тауларда жүрдім,
Ысқырып дауыл, жел де үккен,
Әжімдер қандай шер бүккен.
Тұтасқан тұлға ерліктен,
Өмір кешкен
Өрлікпен,
Тауларда жүрдім!
* * *
Тұлғалы таулар салтынан
Әсерленіп шарқ ұрам.
Асқақтап бара жатсам да,
Тауларға қарап тартынам!
Аямас құтын халқынан,
Көгінде қыран қалқыған,
Жүрегі жырмен шалқыған
Тауларға қарап тартынам!
Сытылып шығып құрықтан,
Қойнауға келіп тыныққан,
Сусындап кәусар тұнықтан
Найзағай тұяқ тұлпардың
Даусына қалай қызыққам!
Құздары көкті тіреген,
Төсінде бұлттар түнеген
Тауларда мен де түлегем.
Тау болып қалса деп келем
Жүректен туған бір елең!