Ақша қарда – Марфуға Айтқожина

Кіршіксіз
Қандай таза алғашқы қар,
(Түнеріп тау басында қалмас мұнар).
Ғажап-ау ұқсастықтар арадағы
Адамды табиғатпен жалғастырар.
Кіршіксіз,
Қандай таза алғашқы қар,
Мұндайда қыран биік самғап шығар.
Күйі де бұл көңілдің ауыспалы,
Мұң менен шаттық орнын алмастырар.
Айнала ақ торғынға орағандай,
Үлбірер жеңгем тартқан орамалдай.
Аязда ақша қардың сықырынан
Сезімдер ұйқыдағы оянардай.
Керемет!
Маңайдан мен мін таппадым.
Қар жатыр сай-саланың қымтап бәрін.
Елестеп кетті бір сәт көз алдыма,
Ақпанда алып келген гүл шоқтарың...
Жан — алау,
Жарқылдаған жанар — шақпақ,
Келемін жолсыз жермен сонар-соқпақ.
Қыс қатал болса-дағы,
Қаталдықтың
Көкейде түйіні бар қалар сақтап.
Шындарды қымтай түсіп жауыпты қар,
Жол жүру шатқалдарда қауіп шығар?
Құрсанған,
Дауылдатқан қыс күніндей,
Менің де әдетім бар жауып тынар.
Қарашы шыршалардың ырғалғанын,
Ұшырып алыстарға тұр ма арманым,
Шағылған күн нұрына ақша қардай,
Жүзіңнің көрдім сонша нұрланғанын.
Даланың кешіп жүрміз телегейін,
Мен қалай ұқсастықты елемейін.
Қарлы шың қарағайлы
Түн ішіңде
Көрінді алыс тартқан кемедейін.