Өлең, жыр, ақындар

Серпілу

  • 03.09.2018
  • 0
  • 0
  • 1694
Мен жүрмін Алатаудың құшағында,
Қаласам,
Қияндарға ұшамын да.
Қаласам,
Аспандағы ақша бұлтты
Бөлеймін жан жырына,
Құшамын да.
Мен жүрмін Алатауда,
Жайраң кеште,
Мендей-ақ кешер біреу сайран кешсе.
Алатау асқарына алып шықса
Шартарап,
Шақырады қайран Көкше!
Ақ иық шақырады Алтайым да,
Шарқ ұрып сайрандаудан шаршайын ба.
Атырау аласұрып,
Көбік шашты,
Дегендей ал, ақыным, ән дайын ба?
Атырау шақырады ыңыранған,
Ширатып толқындарын шыңыраудан.
Байқоңыр қосты мені бәйгесіне
Танған ба хас жүйріктер зымыраудан.
Сабылып,
Сапырылып ғұмыр-арна,
Келеді жетелеумен жүгін алға.
Жебеуге дайын тұрған елім барда
Жүрегім жалындамай,
Суынар ма?
Асқарым,
Асатұғын тауым биік,
Келеді құдіретін дауыл құйып.
Өмірден мен өтпеймін налып жүріп,
Өтермін жыр отымен жанып жүріп!
Ел-ана,
Отанымды сүйіндіріп,
Өтермін бір өзіңді сүйіп жүріп.
Қағамын қанатымды биіктерде
Тұрғанда аспан күліп,
Нұрын құйып!
Алады көздің жауын далам гүлдеп,
Қызығып,
Кейбіреулер қарар күндеп.
Адамға бақыт берген
Уақыт-мерген,
Өзіңе алғысым мол,
Тағар мін жоқ!
Аямай сыйлады өмір асылдарын,
Халқымның мерейі ғой асырғаным.
Қосамын қоңыр үнді домбырама,
Жетеді ғасырлардан ғасырға әнім.
Басқаның отына мен бас ұрмадым,
Сырымды, жұртым,
Сенен жасырмадым.
Шындары ақша бұлтты сырлас еткен,
Ғажабы,
Алатауым,
Қасындамын!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Адамдар

  • 0
  • 0

Адам бар, қиындықтан алып шығып,
Адам бар, шыңырауға итеретін.
Адам бар, ойын ішке қалып бүгіп,
Адам бар кеудесінен күй төгетін.

Толық

Ай сығалап әйнектен

  • 0
  • 0

Кейбір кезде көңіл жүдеп,
Қайдағы бір қайғы өпкен.
Қыр самалын аңсаймын кеп,
Аймалайтын жайлы еппен.

Толық

Көңіл де бір жас орман

  • 0
  • 0

Көңіл деген бір жас орман сыңсиды,
Орман түні жайлап бірде тыншиды.
Дауыл, дауыл жапырағын жұлмалап,
Қытымыр қыс балтырынан шымшиды.

Толық

Қарап көріңіз