Жоқсың сен – Анар Шамшадинова

Жоқсың сен
Алаңда, көшеде,
Жанымда жоқсың сен.
Бәлкім шын көксің сен.
Жолатпас шоқсың сен,
Бәріне тоқсың сен.
Бүгін де, кеше де.
Жанымда жоқсың сен.
Бұрынғы астана.
Сен сүйген бас қала.
Пәтерлер, баспана
Жоқ-жоқтар құтырды.
Ерте жер жастана,
Бір бақыт жасқана
Жұтынды.
Жоқсың сен,
Гүл құшқан бақтарда,
Жылу тұл шақтарда,
Тойы аз жақтарда
Жоғалдың?!
Ашусыз ақ қарға
Әділін ақтар да.
Оралғын.
Жоқсың сен,
Ажарсыз айнала,
Әуенсіз жайлана
Сұрық жоқ қайда да.
Көк күліп паңдана
Қайдасың?!
Мүлгиді маң дала,
Сыймайды сандала
Қай басы?!
Жоқсың сен,
Қыс қаһар төккенде,
Күз бен жаз, көктемде,
Мені жыр өпкенде,
Айналып өткенде,
Үмітім.
Кейімей сөккенге
Еш жерде жоқ пенде
Оралғын бүгін түн.
Жоқсың сен,
Алаңда, көшеде
Бүгін де, кеше де.