Өлең, жыр, ақындар

Адамдар

  • 06.09.2018
  • 0
  • 0
  • 3190
Адам бар, қиындықтан алып шығып,
Адам бар, шыңырауға итеретін.
Адам бар, ойын ішке қалып бүгіп,
Адам бар кеудесінен күй төгетін.
Адам бар, жазығың жоқ қинайтұғын,
Адам бар, көңілдері алым-салым.
Адам бар жамандыққа қимайтұғын,
Адам бар, қиналатын төгілсе арың.
Адам бар, қайрылып қарасатын,
Адам бар-ау, ойламас келер кешін.
Өліп жатсаң бағыңа таласатын,
Адам дейміз кейде адам көлеңкесін.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кешіккен көктем

  • 0
  • 0

Білмеймін, кімнен сонда қызғандым мен,
Әлде анау аспандағы қызған күннен.
Әлде анау тана көл ме толықсыған,
Әлде анау сықылықтап қыздан күлген.

Толық

Кезеңге шыққанда

  • 0
  • 0

Басынан мұнар кетпей көлбеген көк,
Жатыр ғой биік Жоңғар көлденеңдеп.
Сайрамдай сұлу көлін ортаға алып,
Қос тауым,

Толық

Серпілу

  • 0
  • 0

Мен жүрмін Алатаудың құшағында,
Қаласам,
Қияндарға ұшамын да.
Қаласам,

Толық