Өлең, жыр, ақындар

Түн болып қалғиды

  • 06.09.2018
  • 0
  • 0
  • 1503
Бұлт ұйып, аспан қоюлап,
Сіркіреп жаңбыр ашылды.
Қыз көктем жерді оюлап,
Өнерін тағы асырды.
Кезіп кетті құздарды,
Самал боп та еседі.
Лақтырады мұздарды,
Қыстан қалған кешегі.
Ағашқа жасыл бүр болып,
Құяды нұр себелеп.
Әр гүлге жүр бір қонып,
Кәдімгі нәзік көбелек.
Қияға күнді қондырып,
Төгілтеді ән-күйді.
Кешке қарай болдырып,
Түн болып та қалғиды.
Қанаты бұлттың сөгіліп,
Қалықтатты нұрлы айды.
Сезім болып төгіліп,
Ақын болып жырлайды.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қайран, талқы таулары-ай!

  • 0
  • 0

Өлеңнің өніп жатса тасқа гүлі,
Жұртына жетіп жатса асқақ үні.
Табаны аумай өтсе туған жерден
Адамның болар ма екен басқа мұңы?!

Толық

Жүреді ұдай

  • 0
  • 0

Қызықтырып сонадайдан
Атпаған таң, келер күн,
Бір соқпағын қуып келем
Мен де осынау өнердің.

Толық

Жалын

  • 0
  • 0

Кетесің күнде ертемен,
Келесің ұдай кештетіп.
Жалыныңнан өртенем,
Жанарыңнан ес кетіп.

Толық

Қарап көріңіз