Түн болып қалғиды

Бұлт ұйып, аспан қоюлап,
Сіркіреп жаңбыр ашылды.
Қыз көктем жерді оюлап,
Өнерін тағы асырды.
Кезіп кетті құздарды,
Самал боп та еседі.
Лақтырады мұздарды,
Қыстан қалған кешегі.
Ағашқа жасыл бүр болып,
Құяды нұр себелеп.
Әр гүлге жүр бір қонып,
Кәдімгі нәзік көбелек.
Қияға күнді қондырып,
Төгілтеді ән-күйді.
Кешке қарай болдырып,
Түн болып та қалғиды.
Қанаты бұлттың сөгіліп,
Қалықтатты нұрлы айды.
Сезім болып төгіліп,
Ақын болып жырлайды.