Өлең, жыр, ақындар

Көңіл де бір жас орман

  • 06.09.2018
  • 0
  • 0
  • 2271
Көңіл деген бір жас орман сыңсиды,
Орман түні жайлап бірде тыншиды.
Дауыл, дауыл жапырағын жұлмалап,
Қытымыр қыс балтырынан шымшиды.
Көңіл өзі құлпырған бір қызғалдақ,
Кейде салқын салады оған күз қармақ.
Кейде көңіл тым бұлтарғыш ақ шабақ,
Ешкім оны ұстай алмас жүз қармап.
Сынық қанат көбелек қой көңілім,
(Түсі бөтен ала-құла көбінің),
Бірақ менің көңілімде жоқ алалық,
Бұлақтар бар жиекке атқан көбігін.
Түсін мейлі, мені дұрыс түсінбе,
Жоқ қой менің басқаларда ісім де.
Көңіл деген сусын емес бір жұтым,
Әркім оны дайын тұрған ішуге.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жалғыз тамшымын

  • 0
  • 0

Қара бұлттан тамған жалғыз тамшымын,
Өлең нем, мен оған бір жалшымын.
Керек жанға самал желдей жұмсақтық,
Керегі жоқ, осып түсер қамшының.

Толық

Құшағында

  • 0
  • 0

Қызғанбашы менен сол,
Заңғар көкті қыраным.
Мен үшін ол әзірге арман,
Ал сен үшін тұрағың.

Толық

Ән еді ғой ұмытқан

  • 0
  • 0

Маңай жым-жырт кешкілік,
Бұлттар — кеме көктегі.
Жатты бір ән естіліп,
Қоңыр үйден шеттегі.

Толық

Қарап көріңіз