Алтай – Шынар Кендін

Алтай!
Асқар айбатың мен
ақ қарлы құзар шыңыңды
Аңсап,
Сағына берем,
асқақ күндерімді бұрынғы...
Өмір!
Өз заңыменен
өктемдік етсе, қайтейін?!
Көңіл!
Қалмайды екен,
қайыру бермей, құлын-күн...
Намыс!
Алтайдай асқақ,
айдағы арлан секілді,
Арман!
Ақ бұлттарыңды
мен жүрген жаққа көшірші.
Қазақ!
Қашанғы көшеді?
Алтайын аңсап, Арқасын?
Өгей!
Өз еліңде де,
өз жұртына кеп, өкінді...
Əттең!
Айтатын сөздің
атасы өліп жатқанда
Тілім!
Тісімнен шықпай,
тірідей қанап аққанда,
Өгей!
Өмірге өксіп,
өртенген өзекке үміт бер,
Алтай!
Сені сағындым,
нөсер жіберші, аспанға!

Шынар Кендін