Өлең, жыр, ақындар

Мен бір жанмын

  • 04.04.2019
  • 0
  • 0
  • 1955
Ойларға тұтқындағы
Тәңір–ау, қайда барам табан асты,
Көңіл күзгі аспандай, маза қашты.
Мен жалғызбын, ойлар көп тұс-тұс жақтан,
Аш бөрідей қамалып жағаласты.
Өртендім де, отыммен өртедім де
Қараймын қимай өткен ерке күнге.
Енді көңіл бұраусыз домбырадай
Саусақ тисе дайын тұр шер төгуге.
Қайда қызық серуен бақтардағы,
Бал құрақтар неге сыр ақтармады.
Қалыпты кей суреттер көз алдымда,
Сонау бір шоқ басатын шақтардағы.
Көп ұтылдым, ал кейде ұттым дағы,
Кейде ішкен ас өтпейді жұтқындағы.
Серпілуге құштармын, уа, дариға,
Мен бір жанмын ойларға тұтқындағы.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Солдат биі

  • 0
  • 0

Қандай әсем айлы, жарық,
Самал ескен жазғы таң.
Ерке қызды еске салып
Күлімдейді ақ шолпан.

Толық

Келемін алуан ойлар ырқыменен

  • 0
  • 0

Абайдың көшесімен бойлап төмен,
Еске алып, талай істі ойлап келем.
Ақынның дана жыры санамызға —
Қалған ғой, қашаннан да орнап терең.

Толық

Таң атарда

  • 0
  • 0

Таң атарда шығыс жанып алаулар,
Алаулардан оралғандай аяулы ар.
Алатаудың шыңдарынан аспанға,
Желбіреген өрттей қызыл

Толық

Қарап көріңіз