Бүркіттім, менің – Марфуға Айтқожина

1
Көрікті тауым, Бүркіттім,
Көзімнен бұлбұл ұшырған.
Өзіңнен өнген бүршікпін,
Өмірге сый ғып ұсынған.
Көрмеп ем көптен, Бүркіттім,
Тұр ма екенсің өзгермей.
Жанарға тамшы іркіпсің,
Жаманат жаным сезгендей.
Оралдым еңсем езіліп,
Ойларға елтіп басқа бір.
Мәңгіге солай көз іліп,
Баурында жатыр жас қабір...

2
Бүркіттім, сонша сағындым,
Аңсатты ерке самалың.
Нәзік те гүлің үлбіреп,
Нұр құшып тұр ма сағағын.
Кешіре гөр жан, әкем,
Жалғыз ауыз сөзіңді
Ести алмай барамын.
Дегендей біреу "қарағым",
Алаңдап жалт қарадым.
Қалтырайды қолымда,
Шоқ гүлі ғана даланың.
Самал бір ессе сарылып,
Сағынышы ол, балаңның.