Өлеңдер жинағы - 562 бет

Малыбай

Абдрахман Асылбек

Арқа таңы арайлы,
Ағартты бар маңайды.
Алты күндей көшкен ел
Алға үмітпен қарайды.

Толық оқу

Ай туралы аңыз

Абдрахман Асылбек

Ерте кезде алтын Ай
Көкте күміс Күнменен
Қатар қалқып жарқырай,
Қайғы-мұңды білмеген.

Толық оқу

Балшық бала

Абдрахман Асылбек

Жеті жасар Өнербек
Жаралыпты шебер боп.
Түрлі мүсін жасауға
Күш-жігерін бөлер көп.

Толық оқу

Жалқау жан

Абдрахман Асылбек

Адамнан тілегеннің
Екі көзі шығады.
Алладан тілегеннің
Екі бүйірі шығады.

Толық оқу

Жеті өнерпаз

Абдрахман Асылбек

Ертеде бір хан бопты,
Қызы ақылды жан бопты.
Айдай сұлу дидарын
Көрген адам таң бопты.

Толық оқу

Жұмбақ жылан

Абдрахман Асылбек

Ерте, ерте, ертеде
Ешкі жүні бөртеде,
Бір жалшы мал айдапты,
Қой бастатып серкеге.

Толық оқу

Ұр, тоқпақ

Абдрахман Асылбек

Ерте, ерте кезде
Болыпты бір кезбе.
Таппапты еш кәсіп
Аңшылықтан өзге.

Толық оқу

Жаңғақ жыры

Абдрахман Асылбек

Төңірекке өң беріп,
Аялаған анадай,
Тұрды тауда тербеліп,
Тәкаббар бір қарағай.

Толық оқу

Ақымақ қасқыр

Абдрахман Асылбек

Қатты ашығып, бүгіліп,
Қайта-қайта сүрініп,
Келе жатты бір Қасқыр
Қыр үстінде жүгіріп.

Толық оқу

Қотыр торғай

Абдрахман Асылбек

Жоқ жанашыр енесі,
Қотыр торғай болыпты.
Қышыған соң денесі,
Шеңгелге кеп қоныпты.

Толық оқу

Кім күшті?

Абдрахман Асылбек

Қара судың қабағы,
Бетінде ойнап шабағы,
Балықшының қармағын
Балық жиі қабады.

Толық оқу

Қоянбек

Абдрахман Асылбек

Баяғыда, баяғы,
Кемпір мен шал болыпты.
Саудырап қол-аяғы,
Тоқсан жасқа толыпты.

Толық оқу

Ерден атай

Абдрахман Асылбек

Ерте, ерте, ертеде емес,
Ел білмейтін өлкеде емес.
Егеменді елімізде,
Жерұйықты жерімізде

Толық оқу

Жолда тас жатыр

Абдрахман Асылбек

Енсе де жанарыңа сұрақ, күдік,
Өмір өтіп барады жылап, күліп...
Қызықсың-ау, адамдар,
Жолдарыңнан

Толық оқу

Айналайын ағалар

Абдрахман Асылбек

Ерке киік асқар тауды паналар,
Ерке тоты қалауынша таранар.
Паналаймын, еркелеймін мен солай,
Өздеріңе сенгендіктен, ағалар.

Толық оқу

Ауыл тақырыбы

Абдрахман Асылбек

«Көкқасқалар» құлайды шұбап төрден,
Аяңдайды қырманда Мұратберген.
«Туған ауыл» дейтұғын тақырыпта
Шығармадан «екі» алып, құлап келген.

Толық оқу

Қиындап бара жатыр

Абдрахман Асылбек

Өлең жазу қиындап бара жатыр,
Дала жатыр, жырла деп қала жатыр.
Сезімімнің ішегі шертілмеген,
Сезінгенім түкке аспай қалады ақыр.

Толық оқу

Қазақ деген

Абдрахман Асылбек

Қазақ деген мәлімсіз майда халық,
Майда халық екені айдан анық.
Өзгелердің суына сұғын салар,
Өздерінің тұнығын лайлап алып.

Толық оқу

Пародия туралы түсінік

Абдрахман Асылбек

Пародия жазсам жұртқа ұсынып,
Аз да болса керек оған түсінік.
Абыройым артады деп айта алман,
Ақындардың абыройын түсіріп.

Толық оқу

Ақынның кейбір кездері

Абдрахман Асылбек

Гүлдің де кезеңі бар ашылатын,
Көзіңе оттай ыстық басылатын.
Сол шақта қолтықтасып қыз бен жігіт,
Жетуге қыр басына асығатын.

Толық оқу

Екі кезең

Абдрахман Асылбек

Отан қорғау қарыз боп,
Яғни, парыз боп,
Оған ешкім қарсы шыға алмады,
Бірақ, бір әке шыдамады.

Толық оқу

Менің әкем кім?

Абдрахман Асылбек

Кеткен бала көшеге
Долданып жылап келді.
Жалғыз жебеу шешеге:
Әкем кім? – деп сұрақ берді.

Толық оқу

Кесілген бас

Абдрахман Асылбек

Жақсы досым бар еді,
Тұнып тұрған ән еді.
Кеңес қарап алынып,
Екі-үш әні танылып,

Толық оқу

Мен өлсем

Абдрахман Асылбек

Мен өлсем, жамағаттар, жиналмаңдар,
Мен үшін уақытша қиналмаңдар.
Біреулер жыламсырап сөз сөйлесе,
Егіліп тұр екен деп иланбаңдар.

Толық оқу

Маскүнемнің монологы

Абдрахман Асылбек

Бұл өмірдің тылсым күші – ішімдік,
Біздер оны өзімізше түсіндік.
Бір қуаныш бола қалса, той жасап,
Дос-жаранға ішімдікті ұсындық.

Толық оқу

Қызыл дипломды қыз

Абдрахман Асылбек

Менің жақын досым болды,
Көңілдесім – қошым болды.
Бірде маған мақтанды кеп,
Барлық сырын ақтарды көп:

Толық оқу

Ғиззатқа

Абдрахман Асылбек

Сом тұлғалы ер жігітке қарашы,
Жоқ ешкіммен ерегісі, таласы.
Ән мен күйді аялаумен келеді,
Соған ғана берілген ой-санасы.

Толық оқу