Толқындар
Бұл заманның жылдам жылжып жатқанын,
Өткенін сəт,əр минут,сағаттарым.
Толқындарға үңілгенде байқаймын.
Ойыммен бір толқыған бұлақтарым...
Кешір мені...
Келмес күндер үшін де кешімдегі,
Мен артыма қарамай кетіп барам
Сол үшін де жарығым кешір мені
Әкешім – заңғар тауым, тас қамалым,
Айнымас әркез сенің қас-қабағың.
Алдыңнан қанша дауыл соқса дағы,
Қайыспас мінезіңді тастамадың.
Міржақыптың кезі келді көктейтін,
Басқалардың сөзі мүлде өтпейтін.
Жүрегінен қан тамшылап тұрса да,
Ешқашан да халқын тастап кетпейтін.
Жүрегім ақылымнан таяқталды,
Мәңгілік махаббат та саяқ болды.
Екі жылға созылған бұл хикаят,
Екі сағат ішінде аяқталды.
Іздеме мені көктен де,
Қарама артқа,өткенге,
Оралмас қайтып бұл көктем,
Жасыңды көл ғып төксең де,
Ай осы менің мінезім!
Әлі келем сол мінезбен,күресіп,
Ол да қоймай,жағаласып,тіресіп,
Кейде жұмсақ,кейде қатып,сіресіп,
«Ақынмын» деп тарсылдатар кеудесін,
Мені жұртым, мейлі, «ақын» демесін.
Жазғаныма сын айтып, ұнатпасаң
Кешіріңдер, Мұқағали емеспін.
Байланып ғаламның торына,
Жығылдық желінің жолына.
Сайттың түр түрін оқимыз,
Кітапты оқудың орнына.
Дауыл дастан, көшкін эпос, сең аңыз,
Сен жырау бол, ол ақын да, мен абыз.
Самғау керек тоқтағанша жүректер,
Самғау керек қиылғанша венамыз.
Мұң аққандай аспанда әр күн таңнан —
Жылатқандай мен сені жаңбыр тамған.
Маған арнап жолданған әуез күтем
Самал арбап, жел түрткен әрбір талдан.
Бар әлем ұйқысынан оянады таң біліп,
Нұрың шашып айналаға күн күліп,
Балалар бар еш уайымсыз ойнап жүгіріп
Анасы бал бөбегін баураған тәтті қылық
Ақ бас шыңнан басталған айна бұлақ,
Ақ моншағын шашады сайдан құлап.
Зәмзәм суын татсамда таңдайыма,
Ташысындай дәл сенің қайда, бірақ?
Бірлігіміз жүрсе екен тарқамай
Шыңдарында болар едік сан талай
Болашақтың кілті мына біздерде
Биіктерде болар едік сан талай
Ғасыр өтіп барады, ғасыр өтіп,
Дариядай көктемгі тасып өтіп,
Жылдар қашты даланың киігіндей,
Соңына көз моншағын шашып өтіп.
Мұқағали- поэзияның патшасы,
Ілініп тұр ол жайында естеліктер тақтасы.
Жатқан жерің жайлы болсын жыр атам,
Ашық болсын бір өзіңе жәннәтімнің қақпасы.
Ауыл халқы қашаннан бірлік еткен,
Татуласып шынайы тірлік еткен.
Бірлік пенен тірлікті жоғары ұстап,
Елдігімнің салт-дəстүрін сыйлап өткен.
- Оразбай Сарыбаев
- Оразбай Сарыбаев
- Оразбай Сарыбаев
- Оразбай Сарыбаев
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі