Аққала
Келіп атай болжамы,
Болды ауыл олжалы.
Жауды жерге күміс қар,
Енді бізді кім ұстар?
Ағаштың мен бұтағын
Демалмастан бұтадым.
Ел сүйе ме ынжықты?
Маңдайымнан тер шықты.
Шағып алса қалақай,
Тентегім деп күледі.
Құлатты ма ала тай –
Айтпасаң да біледі.
Қылаусыз кешегі қар жүзін,
Айғыздап соңымда қалды ізім.
Тым ыстық көктемім жаныма,
Тыныштық әкелсін Наурызым.
Ұққаның жөн сөз сырын,
Ұтпас ұзақ ойланған.
Кім айтады тез мұны,
Күн шығады қай маңнан?
Қуаладым жүгіріп,
Қу түлкіні бекер күн.
Қалыпты ол тығылып
Қолтығына бөпемнің.
Жалғыз қалса, «жылайды»,
«Қайда кеттің» дегізіп.
Қолыма алсам, сұрайды
Ерніменен емізік.
Асыр салып ойнауға,
Барам жазда жайлауға.
Меніменен ол жаққа,
Барады інім – Айбар да.
Бірлігіміз жарасқан,
Арманымыз тау асқан.
Туған жердің шыңдары,
Көк аспанмен таласқан.
Көзімізде от жайнап,
Бойымызда жас қайрат.
Алға басып келеміз,
Қолымызда-көк байрақ.
Далама әсем еккен гүл,
Көңілге жарық сепкен нұр,
Ғажайып еді неткен бір,
Көгеріп келген көктем бұл!
Қолға қалам аламыз,
Бірге жазу жазамыз.
Сұрақтарға берілген,
Бірге жауап табамыз.
- Төлепбек Жантай
- Конфуций
- Имам Раббани
- Имам Раббани
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі