Өлең, жыр, ақындар

Мықтымын ғой дегенмен...

  • 23.04.2015
  • 1
  • 3
  • 26337
Мықтымын ғой дегенмен
Қорғасындай бір салмақ кетер емес денемнен.
Басады кеп төбемнен. Қош айтысып өлеңмен,
Терезеге төнем де Алатауды көрем мен -
Басы қарға бөленген.
Бауыры көкке кенелген - Алатауды көрем мен.
(Қорғасындай бір салмақ арылмайды денемнен)
Мықтымын ғой тегінде!
Қорқытарың өлім бе, оранарым кебін бе?!
Түкірдім мен оларға!
Ей, жүрегім, жеңілме!
Ана тұрған көгінде - жұлдызың бар сенің де,
Басын иген өлімге, түкірдім мен өмірге!
Ей, жүрегім, жеңілме!
Ей, жүрегім, жеңілме.
...Мен несіне жерінем?!
Қорқатыным өлім бе?!
Қорықпай-ақ берілем
Өкінішті...
Амал не...
Өлмейтіндей келіп ем...
Мына жарық дүнием бірге туған менімен
Бірге өледі менімен!!!



Пікірлер (3)

Miss Suzi

Тамаша өте керемет өлең екен.Мағынасы бар.Қазақтардан осындай
ақындар көбейе берсін

Айдана

Маған Мұқағали атамыздың өлеңдері қатты ұнайды

Әбіләз

Маған ұнады. Рахмет

Пікір қалдырыңыз

Бәріне жауаптымын

  • 1
  • 2

Бәріне жауаптымын.
Қашан менен қалғалы тағат, тыным,
Пісіп тұрған егінді бұршақ ұрса,
Айтыңдар жауапты кім?

Толық

Тағы да күз, тағы, міне, сары таңды ұзақ түн

  • 2
  • 11

Тағы да күз, тағы, міне, сары таңды ұзақ түн,
Уысында тағы да мен ұйқы дейтін тұзақтың,
Ой-хой, шіркін, тағы да бір күзді, міне, ұзаттым,
Өмірімнің есейгенін сезінемін күзде мен,

Толық

Жұлдыздар сөніп барады

  • 1
  • 8

Айналып келді батқан күн,
Жығылды түннің жалауы.
Алауын бақпай ақ таңның,
Жұлдыздар сөніп барады.

Толық

Қарап көріңіз