Өлең, жыр, ақындар

Партбилет

  • 03.05.2019
  • 0
  • 1
  • 1590
Ол келеді
Аттап алға,
Аттап алға,
Барады ол.
Әлсіреген
Басқан әрең,
Үстінде қан
Жаралы ол.
Жар алы ғой,
Жатар ма екен?
Ала бөтен Кім өзі?
Осыншама.
Неге ашынды,
Неге ашулы Мінезі?
Не бар екен
Сонда есінде,
Кеудесінде,
Оқ жатыр.
Қаптаған оқ,
Аттаған тек,
Жалғыз ғана
Сол батыр.
Достары әне,—
Он бір адам,
Қансыраған, Құлаған.
Ағып қаны Жатыр бәрі
Қалған өзі —
Бір адам. Құламаған
Жалғыз біреу,
Оған демеу,
Немене?
Тойған жоқ па,
Әлі де оққа,
Өлімді іздеп,
Келе ме?
Қан саулаған
Кеудесімен
Бірге тескен,
Жау оғы,— Партбилетін,
Шат көретін —
Ол жүрегі, тірегі
Ол әкелген —
Жалғыз ғана
Сонау дала Ішінен.
Белгісі еді,
Ақтап алған,
Өмірі мен ісімен.
Жан құмары,
Сол тұмары,
Ол қуаты, Бойдағы.
Тесілген соң
Тұтанды кек,
Сүйреді — алға,
Қоймады.
Қасиетті — Партбилетті.
Атқан неміс жаңағы,
Қайда екен деп,
Жаралы жан,
Жан-жағынан
Қарады.
Неміс—бір аң,
Құжынаған,
Бірі ұқсас біріне.
Көздеп бәрін,
Жинап әлін,
Алға ұмтылды
Жүгіре.
Оқ тағы да
Ақты ағыла
Тиді ердің басынан.
Ол жығылды,
Қайта тұрды,
Қан басынан
Жосыған. Үш гранат
Қолда бары
Соны атқалы
Сұмдарға.
Ол жүгірді,
Ашынған жан,
Ажал даусын
Тыңдар ма!
Оқты жерге,
Қанды көрге
Қарсы барды
Қасқиып.
Барды өлімге
Қайрап тісін
Билеті үшін,
Бас қиып.
Елемеді, тиген оқты
Гранатын атты ол.
Тағы да атты,
Гранатты, Бітті әлі,
Жатты ол...
Көзін салды
Бір мола жау,
Ту — топалаң,
Жайраған.
Жалғыз тірі
Қапты бірі,
Қарсылықтан таймаған.
Соны керіп,
Ыза келіп,
Жинап алды
Ол есін. Көтерді ол
Ауыр басын
Ауру тағы денесін.
Сонда есінде,
Кеудесінде.
Жараланған партбилет,
Алғанда оны,
Айтқан еді
Мәңгі аман —
Сақта деп.
Сол екен деп,
Атқан сонау он бесті,
Сол екен деп,
Тұрды орнынан
Ол тағы да қан кешті.
Сорғалап қан,
Қолда қалған,
Жалғыз ғана гранат,
Бар күшімен Әлсіреген,
Атты соны тұра қап.
Атты.
Бірақ Кетті
Құлап,
Жатты сұлап
Өзі де
Сонда оның
Өлген неміс,
Көрінді тек көзіне.
Соны көріп,
Ыстық қаны,
Қайнап тағы
Жүрегінен жүгірді.
Білмей есін,
Өр кеудесін,
Көтерді де, жығылды...
Қансыраған,
Тәкаппар жан,
Жатса - дағы өлгелі.
Сүйіктісін,
Сүйіп түсін,
Қолына алды көргелі.
Қан саулаған
Кеудесіне,
Партбилетін басты да,
Ақырғы рет,
Әлсіреген
Дауысы шықты асқына.
«Өліп барам,
Өлді балаң
Бір сен үшін
Жан қия.
Қош бол мәңгі
Туған анам,
Туған анам — Партия!»



Пікірлер (1)

Дастан

Қалижан Бекхожиннің «Партбилет» өлеңі — соғыс пен батырлық туралы терең ой тудыратын әсерлі шығарма. Өлеңде басты кейіпкердің жаралы жүрегі мен батырлық рухы, ауыр қақтығыстар, өлім мен өмір арасындағы күрес көркем тілмен айшықталып баяндалады. Бұл туынды қазақ поэзиясындағы жауынгерлік тақырыпты сезіндіретін, оқырманға өмір мен ерліктің құндылықтарын ойландыратын шығарма.

Өлеңде оқиғаның орталығы — жеке тұлғаның жанқиярлық әрекеті мен жүректегі кек пен батырлық сезім. Ақын оқырманға соғыс зардабы, адам тағдыры және батыр болудың мәні туралы терең философиялық ойлар ұсынады.

Мен бұл өлеңді оқыған сайын адамның ішкі күшін, қайсарлығын және өз идеалы үшін күресудің мағынасын ойлап қаламын. Өлең — поэзия арқылы батырлық пен адамдық қасиеттерді түсіну үшін тамаша материал.

Пікір қалдырыңыз

Таң алдында

  • 0
  • 0

Баласымен келеді ана
Түн ішінде тас қараңғы.
Атылған оқ, қанды дала
Толған үрей басты маңды.

Толық

Алатауға

  • 0
  • 0

Тусам да теріскейде, қыр бетінде,
Тау — бесік қиялымды тербетуге
Күн сайын асқарыңа, Алатауым,
Қараймын ойларымды өрлетуге.

Толық

Қария мен балалар

  • 0
  • 0

Сипайды шал қырау басқан сақалын
Ақсақал деп шығарған сол атағын.
Жас балалар мәз-мереке қасында,
Қызығады тұлғасына атаның.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар