Өлең, жыр, ақындар

Қорлан /1-нұсқа/

  • 11.05.2019
  • 0
  • 2
  • 22854
Бір қыз бар Маралдыда Қорлығайын,
Табиғат берген екен күн мен айын.
Мұратқа іздеген жан бәрі жеткен,
Дариға арманым көп не қылайын.

Ахау, арман,
Құсни, Қорлан!
Екі-ай бағлан,
Екеуі туған екен бір анадан.

Бозбала қалма қапы бұл жалғаннан,
Жігіттің арманы жоқ Қорланды алған.

Өзіңдей боп жан тумас,
Туса туар, артылмас.

Бар ғаламды шарықта,
Уа, дариға, ләулік тас.
Бағдат, Мысыр, Шың, Машын.
Іздесем Қорлан табылмас.

Ахау, арман,
Құсни, Қорлан!
Екі-ай бағлан,
Екеуі туған екен бір анадан.



Пікірлер (2)

Дарын

Өте керемет оқып көріңіздер

Алма

«Қорлан — қазақ әдебиеті мен музыка мәдениетінің классикалық үлгісі, Ақын Естай Беркімбайұлының махаббат пен арманды поэтикалық тілмен жеткізген әсерлі өлеңі немесе ән сөзі. Бұл шығармада Қорлан бейнесі сүйкімділік пен сүйіспеншіліктің символына айналған, ал «Құсни, Қорлан» сияқты қайырмалар өлеңнің поэтикалық көркемдігін арттырады. Өлеңнің тарихи маңызы мен халықтық мәні оның ұлт мәдениетінің бір бөлшегі ретінде бағаланатынын есте ұстаған жөн.

Пікір қалдырыңыз

Бір мысқал

  • 0
  • 0

Көзінің қаралығы қарақаттай,
Сөзі бар ақ қағазға жазған хаттай.
Көзіндей құралайдың ойнақтатып,
Арман не соны құшқан адам затта-ай.

Толық

Юран-ай

  • 0
  • 0

Салғаным сал қара атқа жаппай күміс,
Білмеген асыл жайын адам емес.
Осы әнді Юран деген қызға айтыпты,
Баласы басқа адамның салған емес!

Толық

Жай қоңыр

  • 0
  • 0

Ертістің арғы жағы – Арқанаты,
Әншінің домбырасы – қолғанаты.
Жағалап Қара Ертісті Естай ақын,
Деп салған “Жай қоңыр” деп әннің атын.

Толық

Қарап көріңіз