Өлең, жыр, ақындар

Босмойын

  • 12.05.2019
  • 0
  • 0
  • 3746
Айта бар, барсаң сәлем босмойынға,
Бос болса, келе кетсин осы ойынға.
Патсайы атылас көрпе белден салған,
Жатты екен қандай жігіт сол қойынға.

Үйреткен домбыраның күйін маған,
Көрсетші сұлулардың үйін маған.
Кешегі жиырма бестің дер щағында,
Нәсіпті тартып алдық бұйырмаған.

Көкжарда бір жатқанда ай жатырмыз,
Самауырын саздың суын қайтармыз.
Осыдан аман есен елге барсақ,
Көздерін бос мойынның жайнатармыз.

Дүние өте шығар дулай дулай,
Ақ бетке ажар кірмес сүтпен жумай.
Қалқатай қылыңытып қайда кеттін
Қанатың қайшылаған аппақ қудай.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Мақпал

  • 0
  • 0

Атым жоқ-ай, Сұрқызылмен жарысатын,
Балуанменен күшім жоқ алысатын.
Барғанда-ай, ел жайлауға қойлар қоздап,
Маңырап, шулап — күн қайда табысатын.

Толық

Бір ағашта қос жиде

  • 0
  • 0

Базардан алып келген күміс қасық-ау!
Сындырдым балалықпен сабын басып.
Көп айдың көрмегелі жүзі болды-ау!
Ән салшы бір азырақ мауқым басып.

Толық

Жетімнің әні

  • 0
  • 0

Жетімнің күйі құрсын жастай қалған,
Әкесін шешесімен, оу, жалған, құдай алған.
Күтетін баласындай жақын қайда?
Деген сөз осы емес пе, оу, дүние жалған, дүние жалған.

Толық

Қарап көріңіз