Өлең, жыр, ақындар

Разымын

  • 18.05.2019
  • 0
  • 0
  • 1916
Осы мен кейіп едім кеше неге?
Жүрегім, өкінішті еселеме!
Әркімнің қилы-қия соқпағы бар,
Разымын әжімі көп пешенеме.
Албырт кез, алаңы жоқ тәтті думан
Алаңсыз, өкінішсіз өтті жылдам.
Не пайда, кешең қалып жүгіргенмен,
Жаяудай жапан дүзде жоқты-қуған.
Сенім, дос ердім саған, сендім саған,
Құлшындым үміттерге сен жұмсаған.
Сендім мен жырыма да, досыма да.
Жан сенім, дүниедей кеңсің маған!
Тағдырым, десең мейлі, мін өзімде,
Мүлті көп, өкінем бе мінезіме?
Аязда, аңызақта, нөсер шақта
Сол сенім жетектеген күн көзіне.
Разымын әжімі көп пешенеме,
Жүрегім, өкінішті еселеме!
Налимын өзіме тек кінә тағып,
Өмірім ұмыт соны, кеш, елеме!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сол сүйікті Киевте

  • 0
  • 0

(Украин ақыны Микола Нагнибедаға.)
Сол сүйікті Киевте достарым бар,
Үндесетін менімен көктем күнде,
Сол сүйікті Киевте достарым бар,

Толық

Дауыл алдында

  • 0
  • 0

Орынбор. Станция. Қалың жиын.
Гулеп сөз, соққандай бір дауыл құйын.
Жарыса сөйлеп жатыр ызалы жұрт,
Замана ағысымен даулы қиын.

Толық

Қарақұм

  • 0
  • 0

Қара сұр қалың мұздай қуқыл жазық,
Үстінде аласапыран құм құлазып,
Жөңкіген жойқын тобыр секілденіп,
Тас бұрқан сұрапылын қырға жазып.

Толық

Қарап көріңіз