Өлең, жыр, ақындар

Түнгі көшеде

  • 20.05.2019
  • 0
  • 0
  • 1671
Түнгі самал еседі
Тереземнің алдынан.
Кезіп түнгі көшені,
Шаттық шулар шалқыған.
Томсарады тау тұйық,
Тұр қаладан сыр ұрлап.
Дүрліккендей жау тиіп,
Қашқан өзен шырылдап.
Меңіреу емес, қызық түн,
Сырнайлы бақ, сыры көп.
Сірә, езім қызықпын
Үйде отырған күбірлеп.
Ойға баттым, ұмыттым
Қызық кешін қаланың.
Қайда өлең — үмітім,
Қозғал, жүйрік қаламым.
Жылжымады қаламым,
Арбады ма ай, жұлдыз?
Күлді біреу, қарадым,
Қолын маған жайды қыз.
«Қамалғанда үйге сен,
Өлең өзі есе ме?
Табамын жыр, күй десең,
Ескен бәрі көшеде.
Жастың жаны, жар әні,
Махаббаттық наз үні,
Масайратып қаланы,
Жұпар атқан жаз гүлі.
Жүр, ақыным, жыр ізде
Жүрегінен құрбыңның.
Ыстық назды сыр ізде,
Керек отты жыр бүгін!»
Жыр ма өзі іздеген?
Қыз қарады күлімдеп.
Кеттім бірге қызбенен,
Сыр алысып, күбірлеп.
Неткен сұлу ғажайып
Кешкі кезген жас дәурен.
Жүрегіме сыр жайып,
Көтерілді жас кеудем...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Аңқаты әуендері

  • 0
  • 0

Қырына алтын бидай алқа тұнған,
Ән шіркін аңқылдады Аңқатыдан.
Тасыды дән өзені... Дәл өзінің
Көктемгі нөпіріндей тарқатылған.

Толық

Күлімдейді Рақым шал

  • 0
  • 0

Көк майсаның аңқиды қалай исі? —
Кенеле бір иіскеп қалайыншы.
Аунайыншы кілемдей көгалыма,
Қазотысын кеудеме қадайыншы.

Толық

Монтесса

  • 0
  • 0

Түнерген аспандағы бұлт кетсе,
Күлімдеп сұлу қыздай күн жарқ етсе,
Жайраңдап жұрт шығады Хенилде үйден,
Табиғат мұңлы жанға нұрын төксе.

Толық

Қарап көріңіз