Қазақ бозбалалары – Сапарғали Бегалин

Қыналған киім, сыптай бой,
Қырынған жігіт желөкпе ой,
Киініп кербез ат баптап,
Іздегенің айт пен той.
Барыңды киіп үстіңе,
Қырынып үсті-үстіне;
Ел қыдырып, ет аңдып,
Оныңнан пайда түсті ме?..
Талапсыз, ойсыз бос кеуде,
Ермегің елден ет жеуде,
Көп барған үйің мезі боп,
Ұялар бірақ кет деуге.
Жылытам дер үй-іш ажарын,
Құрмақ боп жастық базарын,
Қалжақтай сөйлеп қағытып,
Қазанда боп назарың.
Екі-үш жігіт әр жерден,
Бас қосып бос сенделген.
Іздегендерің ет пен шай,
Күн ұзын аңдып телмірген.
Қырындап қызға бойжеткен,
Көрінсе ондай бір шеттен,
Жастықтың жөнін және айтпақ,
Ет үшін жүріп кері кеткен.
Қысқарттым сөздің аяғын,
Өзгерер ме деп баяғың,
Ойланар деп осымен
Көп жерлеуге аядым.
Сүймеймін жаяу салдықты,
Мағынасыз ескі қалдықты,
Істеуге түгіл, айтуға ар
Көрсетер жарым жандықты.
Ардақты құрбы, көп інім,
Қалса да айттым көңілің,
Бос жүрме ізден, оқу тап,
Босқа өтпесін өмірің.

1914.