Өлең, жыр, ақындар

Күйші

  • 23.05.2019
  • 0
  • 1
  • 2490
Шәміл деген бір бала.
Келді-дағы килікті.
Кездескені сол ғана,
Кеудемізге күй бітті.
Әуре болдық орында
Отыра алмай,ойнақтап,
Домбырашы ол емес,
Өзіміз — деп ойлап қап.
Таланты екен жасынан,
Күйші бопты сұрапыл,
Домбырасының басынан
От жарқылдап тұратын.



Пікірлер (1)

Маған ұнады

Қандай керемет өлен шұмақтары

Пікір қалдырыңыз

Хамит Ерғалиев

  • 0
  • 0

Жиырма бес жыл аға-іні боп келеміз,
Жыр мұхитта қатар жүзіп кемеміз.
Біз ақынбыз, біз өзіміз шашумыз,
Жай шашуды, аз әкелді демеңіз.

Толық

Қазақстан

  • 0
  • 0

Өзгеріп құлазыған дала заңы,
Уақыттың намазшамы, таң азаны,
Мың отты жанарымен түнді күн ғып
Қарайды қырларыңнан қала ажары.

Толық

Әкелер мен балалар

  • 0
  • 0

— Қой қайда, деймін, қой қайда?
Борбайла итті, борбайла,
Малымнан басы садаға,
Кер терісін қадаға!

Толық

Қарап көріңіз