Тұралы мен әкесі – Ғафу Қайырбеков

Жиылыс ұзап тарады
Қайтты үйіне Тұралы.
— Не мәселе қаралды? —
Деп әкесі сұрады.
— Мәселесі көп екен.
Басым болды сын жағы.
Бір мәселе — мен екем,
Мені қатты сынады.
Жоқ-ау енді шынында,
Өзгенікі бір басқа,
Мені тіпті шуылдап,
Жазғырады құр босқа.
Әсіресе Тұрағұл,
Жандай-ақ бір қасы бар...
— Сонда дағы, шырағым,
Шикілігің бар шығар.
Жазғыруға кім ынтық
Жөні бар ғой айыптың...
— Жазығым кеше ұмытып,
Қой суармай қойыппын.
Жатады олар несіне,
Сөз шығын сондайға!
Ертесі не, кеші не
Қой су ішсе болмай ма? —
Деді ол кейіп, түксие:
— Шөлдеп келдім, шай бар ма?
— Ертесі не, кеші не
Бір шай ішсең болмай ма? —
Деді әйелі Гүлжамал,
«Батыр» басын шайқады!..
Күбір етті: — бар ма амал,
Бұл да есесін қайтарды!..